Posts tonen met het label BOS. Alle posts tonen
Posts tonen met het label BOS. Alle posts tonen

zaterdag 9 januari 2016

Januari nr. *Mindfulness' impact in VS volgens Wilson *Theologie in een Nederlandse mindfulness-discussie *Vipassana: inzicht, functie, leraar & structuur; Ichsan *En ook: prijs, BTW, BOS, bonobo's en zin/zinloos


Al weer de tweede aflevering van dit 'Maandblad Boeddhisme', maar de aanhalingstekens staan voor een ironische formule, ik kan zo stoppen of in een andere vorm gaan schrijven.
Wat er in zit, staat er op: de inhoud staat in de kop.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Mindfulness: the single most impactful aspect of Buddhism in America  -  J. Whitaker

Of we het leuk vinden of niet, Nederland is in cultureel (en ook wel ander) opzicht een kolonie van de Verenigde Staten. En tot die cultuur behoort ook het Westerse boeddhisme en de mindfulness zoals die zich de laatste decennia heeft ontwikkeld.
Daarom is de discussie de laatste weken in Nederland over het pamfletachtige boekje van Koert van der Velde in wezen strovuur, niet de kern rakend van de vraag over de betekenis van mindfulness; en ook niet de kern rakend van wat op zich al een subthema is: van der Velde's theorie over de verborgen religiositeit in de mindfulness en van de mindfulness-trainers.
Zinniger was het geweest het boek uit 2014 van Wilson (door mij in Maart 2015 besproken) te vertalen en licht bewerkt in Nederland uit te geven.

Deze Jeff Wilson heeft een maand geleden een lezing gegeven die het beluisteren zeer waard is. Justin Whitaker bekommentarieert hem en dat artikel neem ik hier - ingekort - vertaald op.
Link naar dit artikel
Ik laat 'mindfulness' hier onvertaald, maar schrijf het niet zoals Whitaker met een hoofdletter.

"Mindfulness, het aspect van het boeddhisme met de meeste impact in Amerika

... In de traditionele context is 'mindfulness' onderdeel van het pad van ontwaken, het beëindigen van de cycli van lijden waarin we als onwetende levende wezens zitten.
Dit, zegt Wilson, in mooi contrast met de 'Amerikaanse aanpak' waarbij mindfulness = verbetering van de geneugten van het leven.
...
Wilson oppert dat de mindfulness-gerichte vorm van boeddhisme zoals die in Noord-Amerika vorm heeft gekregen, mindfulness, het lijden, en compassie benadrukken, terwijl de vorige belangrijke leerstukken zoals Niet-zelf, Impermanentie en Nirvana geminimaliseerd worden.
En dit is slechts een deel van het verhaal, het deel waar mindfulness claimt een facet van het boeddhisme te zijn.
Aan de andere kant citeert Wilson Jon Kabat-Zinn die schrijft:
     Mindfulness, het hart van de boeddhistische meditatie, is de kern van de mogelijkheid om
     te leven alsof het er echt toe doet.
Het heeft niets te maken met het boeddhisme.
     Het heeft te maken met vrijheid.
     Mindfulness is zo krachtig dat
het feit dat het uit het Boeddhisme komt niet relevant is.
Met dit als uitgangspunt, kan de mindfulness in elk van een verscheidenheid van raamwerken worden gebracht; van Kabat-Zinn's medische/therapeutisch kader tot een meer plezier-georiënteerd en individualistisch kader, typerend voor veel Amerikaanse cultuur. Wilson toont dit briljant, met dia na dia van mindful eten, mindfulle seks, mindful werk, en mindful ouderschap's boeken, vraagt ​​het publiek of er iets meer Amerikaan is dan geobsedeerd zijn over ons eten, ons seksleven, ons werk en ons ouderschap.
Wilson volgt met een even briljante uiteenzetting van de marketingbenadering achter het tijdschrift 'Mindfulness Magazine' en de vele mindfulness producten die daarin te koop staan, ...



Samengevat, Wilson beschrijft mindfulness als:
◾ Het meest populairste aspect van het boeddhisme in Amerika
◾ Practisch georiënteerd, gericht op wereldse voordelen (niet transcendentie of bevrijding)
◾ Gericht op de middenklasse-thema's zoals
     - Gezondheid, er aantrekkelijk uitzien, succes, familie, persoonlijk geluk
◾  Bevestigende (affirmatieve) oriëntatie
     - Positief staan t.o.v. de wereld, het lichaam, het zelf en bepaalde verlangens
◾ Steeds koppeling met het formele boeddhisme
     - Verdonkeremaand het boeddhisme ten behoeve van de vermarkting aan niet-boeddhisten
◾ Diversificatie en tot koopwaar gemaakt (commodificatie)
    - Mindfulness als product
    - Mindfulness als extraatje (add-on) om een product beter te kunnen verkopen

Dit is allemaal een verbazingwekkende hoeveelheid stof tot nadenken. Ik denk dat het zeker waar is en opmerkzaam te zeggen dat mindfulness het grootste ding is, dat boeddhisme in Noord-Amerika heeft gebracht en ik weet dat boeddhisten hiermee worstelen (hoe zit het met ethiek? hoe zit het met wijsheid? de andere twee delen in de driedeling van het achtvoudige pad). ...
Oh, en er is een uitstekende vraag/punt opgevoerd door Jon Kabat-Zinn zelf aan het einde van het gesprek; dat moet u niet missen.
"

Als ik Kabat-Zinn goed heb verstaan (moeilijk), stelt hij vanaf het begin te hebben benadrukt dat het hem niet zozeer om 'het boeddhisme' maar om 'de Dharma' ging en dat de Dharma universeel is. Daarbij ging het niet alleen om de Theravada - door Wilson nogal benadrukt - maar ook zijn Mahayana en Vajrayana aspecten aanwezig, inclusief denkbeelden over non-dualiteit en 'skillful means'. Hij vindt Wilson een beetje te cynisch.
Wilson is het daar niet mee eens, op deze manier zijn voor hem als wetenschapper 'Dharma' en 'Boeddhisme' niet te onderscheiden; hij beweert ook niet dat de diversificatie van de mindfulness de schuld van Kabat-Zinn is: dit is zoals onze economie werkt, gedreven door competitie, innovatie, de behoefte aan steeds nieuwe producten etc. Wilson denkt ook niet dat 'mindfulness' een hype is die snel verdwijnt, afgezien van de meest oppervlakkige aspecten ervan.

De lezing van Wilson is ook te beluisteren via Youtube

========================================================================

De Nederlandse discussie over mindfulness ging in werkelijkheid over religie:
theologie is en blijft onze core business


Het is Koert van de Velde goed gelukt om in december een relletje te veroorzaken over zijn boek 'Geen Gezweef' (als eerste door mij besproken in m'n blog van 7 december .) Het draadje dat Koert te pakken kreeg was dat de zeer veel (extreem veel en meestal in positieve zin) door hem geciteerde Edel Maex zich niet herkende in de weergave van hem en vooral de context daarvan in het boek. Moedwil en/of misverstand dus.
Hoe de clash tussen Maex en van der Velde genoemd moet worden, is moeilijk te bepalen; ik zie het als cultuurclash toen van der Velde de zachte Vlaams-katholieke benadering van Maex vertaalde in harde Noord-Nederlandse calvinistische termen.

Een belangrijk misverstand betreft het gebruik van de term ‘mindfulness’,
* soms gebruikt als vage aanduiding van wat anderen even vaag aanduiden als ‘het boeddhisme;
* door anderen in betekenis van ‘sati’ (de Pali-term, ook wel vertaald als 'achtzaamheid');
* door weer anderen als synoniem van Mindfulness Based Stress Reduction (MBSR).

Iedereen, d.w.z. allerlei boeddhisten,soms niet geremd door enige kennis, bemoeide zich er mee. De discussie vond onder andere plaats in het BoeddhistischDagblad:
* boeddhistischdagblad.nl/achtergronden/61454-61454/ door Edel Maex, met 89 (!) reacties
* 61505-koerts-kruistocht-tegen-mindfulness door Hans Gijsen, met 7 reacties
* 61745-de-essentie-van-alle-religie door Jules Prast met 14 reacties

Een paar bijdragen van mij op de website van Jules Prast:
* de-essentie-van-alle-religie
"Jules, er is (mede) iets heel anders aan de hand. Namelijk VERSMADE LIEFDE
Van der Velde dacht oprecht dat hij z’n boek (en Trouw-artikel) geheel in de geest van Maex schreef. Toen ik n.a.v.  mijn recensie  hem per mail op de calvinistische vertaling van zijn opvattingen wees, schrok deze en begon van der Velde te bekritiseren.
Dit hele kerstrelletje is een Rorschach-test aan het worden: iedereen projecteert er van alles in en iedereen is boos op iedereen.
"

en   "Interessant is dat de professionals op het gebied van de mindfulness aan dit gekakel van boeddhisten en godsdienstwetenschappers geen boodschap lijken te hebben.
Ik heb de beroepsverenigingen VVM en VNBM op het boek ‘Geen gezweef’ (en mijn recensie) gewezen, maar zij noch individuele trainers lijken er door geraakt.
"

en   "... Eén van de misverstanden betreft het gebruik van de term ‘mindfulness’, ...
Een ander misverstand betreft het gebruik van het woord ‘religie’ . Ik ben er voor, dat woord helemaal niet meer te gebruiken. Batchelor wijst in z’n nieuw boek op ‘Before Religion: A History of a Modern Concept’ door Nongbri . Deze toont aan dat ‘religion’ een protestant 19 eeuws woord is dat men probeert toe te passen op andere levensbeschouwingen zoals de Dharma, met alle nadelen van dien.
En tenslotte, met welk woordgebruik ook, concepten hebben geen religieuze gevoelens (of welke gevoelens dan ook), dat hebben alleen individuele mensen. Dus hoogstens kan men zeggen dat een beoefenaar van mindfulness dat wel of niet met een religieuze intentie doet.
"

en   "... Het thema van Koert z’n boek is trouwens iets anders: hij beweert dat de mindfulness (=MBSR)-trainers zelf religieus zijn en weten dat ze dat zijn en dat ook ‘uitzenden’ in hun instructies etc. Maar dat ze daar niet voor uitkomen, het STIEKUM doen dus.
En voor die stelling van van der Velde is geen bewijs door hem geleverd. ...
"

* zonder-geloof-vaart-niemand-wel
"... Natuurlijk, Jules, is het boeddhisme beoefenen meer dan ‘bare awareness’: het heet niet voor niets het Edele ACHTvoudige Pad en niet het Eénvoudige (alleen juiste sati) Pad.
En ‘juiste wijsheid’ (ook onderdeel van het Pad) is meer iets dat men verkrijgt dan wat men zelf verwerft. Is dat religieus? Nog eens: dat woord is onbruikbaar, betekent in wezen (Nongbri) een gestripte vorm van protestantisme: zonder persoonlijke God en zonder Jezus als Verlosser

Dat is de religie van Koert van der Velde, door hem omschreven als ‘het je aangesproken voelen door iets wat achter de grens van je begrip ligt’.
Koert doet alsof iedereen die mindfulness of boeddhisme beoefent, die opvatting deelt, of die zich er nu van bewust is of niet. Een opvatting met een snufje transcendentie er in.
Ik deel die opvatting echter niet, ik heb een andere omschrijving van wat ‘religie’ is: een zingevingssysteem, met een sociale component (ik voeg dat toe omdat Koert het over een zeer geïndividualiseerde heeft). Vanuit die definitie is mijn zingevingssysteem dat het leven (a la Sisyfus van Camus) geen zin heeft. En dat vind ik behoorlijk boeddhistisch. ...
"

* transcendente-immanentie
"Omdat Edel Maex zo nadrukkelijk Norman Fischer naar voren schoof als vertolker van zijn standpunt, heb ik hem ook op internet gezocht.
... Hij was al monotheïstische gelovige (Judaïsme) voor hij in Zen ging en is dat gebleven.
Conclusie: een mens kan kennelijk zowel Zen-beoefenaar (en misschien zelfs Boeddhist) zijn als monotheïstische gelovige. Dat is fijn voor hem, en voor hen.
Maar men ook kan tegelijk atheïst als boeddhist zijn, zoals Batchelor (en ik).
Er is dus niets bewezen .
"

Wordt de discussie vervolgd? Misschien komen de mindfulness (=MBSR)-vertegenwoordigers alsnog. Wellicht gaat 'OpenBoeddhisme' er tegenaan.

========================================================================

PRIJS
De december-prijsvraag: alle ballen op Varamitra


De uitspraak 'Er is geen gezaghebbend iemand in Nederland die er nationaal uitspringt als een boegbeeld. Soms zou dat niet verkeerd zijn ' is gedaan door niemand minder dan Varamitra.
In een interview (afgenomen door Kees Moerbeek) op de website van de Vrienden van het Boeddhisme; zie VvB, winter 2015

De meesten van degenen die hebben gereageerd, beantwoordden ook de subvraag ('zou spreker iemand op het oog hebben?') met: Varamitra !
Omdat ik dat ook denk, heb ik als jurylid besloten de prijswinnaar daaruit te bepalen. Maar ook degene die zichzelf hier noemde, krijgt een boek uit mijn kast. Afwerking volgt per email.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Onder het kopje 'Prijs ' wil ik ook een ander bericht vermelden waarop ik door een andere zen-beoefenaar ben gewezen:
Rients Ritskes (u weet wel, van Zen.nl) is een 'Petitie ' gestart:
"Verlaging btw-tarief op yoga, mindfulness en meditatie
Op gewone yoga zit 21% btw, terwijl op yoga-vormen waarbij je gaat zweten 6% btw zit. Mindfulness en meditatie vallen eveneens onder het 21%-tarief omdat dit ook als luxe wordt gezien. Maar werken aan je mentale conditie is helemaal geen luxe. Teken daarom deze petitie!
...
Wij roepen de Tweede Kamer en de Nederlandse regering op om het btw-tarief op mindfulness, meditatie en yoga te verlagen.
"

Wie moet er 'BTW ' betalen? Alleen de organisatie die meditatie (en mindfulness) op commerciële basis aanbiedt, met tarieven zoals Zen.nl. Voor degenen die het op basis van dana doen, hoeft dat niet (of ben ik naïef ?).
Mijn reactie: Ik ga zeker niet tekenen. Ik ga nog liever een tegen-petitie organiseren:
"Yoga, mindfulness en meditatie hebben buitengewoon veel Toegevoegde Waarde, daarom moet de BTW (Belasting Toegevoegde Waarde) er op zo hoog mogelijk zijn; ook op yoga waarvan je gaat zweten, wat dat dan ook is."

========================================================================

Is de Boeddhistische Omroep nu weg of niet?

Het laatste levensteken van de BOS, van 31 december 2015: De BOS stopt. Alles op een rijtje
Merkwaardig genoeg is er op de website van de KRO-NCRV niets van het overnemen van de boeddhistische programma's te vinden.

Eind december heb ik de KRO-NCRV een (nog niet beantwoorde) mail gestuurd met o.a. de volgende inhoud:
"...
Naast de vraag of het
[echt; de BOS naar de KRO-NCRV] doorgaat heb ik de vraag wat u denkt van het dubbele gebruik van het merk 'Bodhitv' ? Of heb ik het verkeerd begrepen en gaat de (huidige) website http://www.bodhitv.nl/ deel uitmaken van het samengaan van de BOS met KRO-NCRV ?

Tenslotte vraag ik me af wie binnen uw organisatie gaat waken over het boeddhistische gehalte van de te maken programma's (23 uur per jaar?) Dit vooral omdat het Boeddhisme veelvormig is en mevr. Schoofs sommige tradities minder goed kent.

Vriendelijke groet,
Joop Romeijn

BIJLAGE (Tekst uit mijn blog)
Zal Bodhitv dan toch nog, zoals ik voorgesteld heb, uit zijn (haar) as herrijzen? Maar dan los van de bevoogding door de BOS-directrice; en los van het B.D., mag ik hopen.
Waar ik niet gelukkig mee ben is dat het merk 'Bodhitv ' nu op twee manieren gebruikt gaat worden:
* De 'boeddhistische' programma's die KRO-NCRV gaat maken krijgen niet het logo 'BOS'
(dat wilden de christenen niet) maar 'Bodhitv'.
* En de private website (met geld van de vrienden van de voormalige BOS) Bodhitv 2.0 ook,
als dat door gaat tenminste, want er is nu pas een werkgroep over aan het nadenken.
Dat is verwarrend en onwenselijk, dat zal KRO-NCRV ook wel vinden. Trouwens, per jaar 23 uur 'boeddhistische' tv voor minder dan een miljoen (7% van € 12 m.), daar geloof ik niets van.
"

========================================================================

Is er nieuws van het front van de vipassana-beweging in Nederland ?

Na de bijeenkomst op 13 december 2015, waarover ik een week later schreef (onder de schildering van de Baron von Münchhausen), is het stil gebleven.
Tot nu heb ik op geen enkele andere website enige vermelding van de bijeenkomst gezien.

Mijn notitie is nu ruim 3 weken geleden naar de voorbereiders gegaan, het moment lijkt me aangebroken hem breder te verspreiden:

Aan de voorbereidingsgroep vervolgoverleg vipassana-gemeenschap na 13 december
                                                                                                                     door Joop Romeijn

Zoals toegezegd zondag 13 december een aantal suggesties van mij, op persoonlijke titel, voor het vervolg.
Mogelijk is het aspect 'verwerken van het verleden' nog niet voltooid, toch wil ik me beperken tot het 'hoe nu verder'.
Aan het eind van de sessie zondag waren er volgens mij twee thema's
  *  doordenken van 'wat is een leraar'?
  *  organisatie en procedures, zeker nu 'de groep van 14' (of welk getal ook) niet meer bestaat

Ik beperk me grotendeels tot het tweede thema. Van het eerste wil ik alleen dit zeggen dat een Westerse, een Nederlandse leraar geen verlicht persoon is en dat dat van buitenlandse leraren (monnik of niet) bij retraites ook niet verwacht mag worden, alleen al omdat het wel of niet verlicht zijn geen openbaar gespreksonderwerp mag zijn.

Het perspectief bij m'n suggesties is dat van de beginnende mediteerder (losjes: eerste twee jaar). Die heeft recht op duidelijkheid welke Dhamma gebracht wordt door de sangha waar hij/zij aan wil deelnemen, welke meditatievorm of -vormen, en aan welke kwalificatie-eisen de leraar voldoet, en moet iets weten over de transparantie van het functioneren van de sangha.

A. Voorstellen over het sangha-niveau

Onder 'sangha' versta ik hier: lokale vipassana-groepen plus de retraites van SanghaMetta en SIM. Bij de retraites opgenomen in Simsara is nu een onderscheid in wel of niet door de SIM georganiseerd, dat onderscheid heeft de onduidelijkheid over wie verantwoordelijkheid draagt voor retraites, niet door de SIM georganiseerd zijn (maar meestal door een individuele leraar); dat moet veranderen.

* Het heeft de voorkeur dat organisatie van de sangha gescheiden verantwoordelijkheden kent: het bestuur (al dan niet formeel, niet alle sangha's zijn stichting) enerzijds en de leraar/spirituele leider anderzijds.
Concreet: geen leraar als bestuurslid, er is een contract bestuur-leraar (het Groningse model)
Volgens mij hebben SanghaMetta, Dhammadipa en Vipassana-Nijmegen een meer ongewenst model.

* De sangha vraagt voor de leraar een ' Verklaring Omtrent het Gedrag ' (VOG) aan, zie https://www.justis.nl/producten/vog/

* De sangha vermeldt expliciet (bv op haar website) zich te houden aan de ethische code
Een aantal sangha's heeft nu ook, na de SIM, een ethische code, bv SanghaMetta (http://www.sanghametta.nl/index.php/over-sangha-metta/ethische-code )
Het niet toestaan zijn van een (seksuele) relatie tussen leerling en leraar wordt hier gekoppeld aan de derde van de vijf leeftegels: 'het vermijden van seksueel ongeoorloofd gedrag'. Omdat niet in alle lokale sangha's het aannemen van de leefregels onderdeel van de beoefening is, moet dit mogelijk iets anders worden geformuleerd.
Daarna wil ik een element toevoegen: een code over 'onjuist zwijgen ' bij de 4e van de leefregels, het vermijden van onjuist spreken. Niet zwijgen als men ziet dat er in de sangha een (seksuele) relatie leraar-leerling ontstaat. 'Niet zwijgen' dat ook roddelen kan voorkomen.
Primair moet dit binnen de sangha behandeld worden. Beide overigens met als sluitstuk: het externe Meldpunt, zie bv http://joopromeijn.blogspot.nl/2015/11/meldpunt-seksueel-misbruik.html


B. Voorstellen over het landelijke niveau

De noodzaak dat een (beginnend) mediteerder een behoorlijke mate van zekerheid – garanties kan niemand geven - heeft dat hij/zij veilig is bij leraar en sangha kan zijn, moet neerkomen op een certificering, van welke aard dan ook. De 'transmissie' door Mettavihari of daarvan afgeleide benoemingen (door de 8 van de 14) kan niet meer gebruikt worden.
Zondag de 13 werden twee benaderingen genoemd:
   *  tamelijk informeel, namelijk een groepje betrouwbare mensen die bepaalt

       wie – nieuw – leraar kan zijn en wie dat (niet meer) kan zijn.
   *  formeel, uitmondend in een soort register van gekwalificeerde leraren

De keus deze twee moet eerst expliciet en nadrukkelijk gemaakt worden!
Ik ga door op de tweede benadering, deze is in mijn ogen noodzakelijk, maar ook moeilijk. Het is wat ik noemde het von Münchhausen thema: het zichzelf aan z'n haren uit het moeras trekken.
Want wie certificeert de certificeerder ? Etcetera.

Misschien kan het toch op eigen kracht, bijvoorbeeld zo:
We benoemen twee van de huidige leraren waarin iedereen vertrouwen heeft en die bovendien ook een transmissie-achtige opdracht van een andere Aziatische leraar hebben gehad. Deze twee plus een deskundige op het gebied van certificering en registers buiten de vipassana-gemeenschap vormen een tijdelijke leraren-commissie. Deze gaat voor een 'lijst van leraren' zorgen.

Het kan ook door de hulp in te roepen van een algemeen internationaal erkend leraar zoals Jack Kornfield, Joseph Goldstein, Sylvia Boorstein, Gil Fronsdal, Christina Feldman. Wellicht kan Dingeman Boot hierbij bemiddelen. Zelf denk ik primair aan Fronsdal, maar een in Europa wonende man of vrouw maakt het wel haalbaarder, want er zal een aantal gesprekken moweten komen.
Het vragen van een van deze angelsaksische leraren houdt gedeeltelijk al een keus in: die voor inzichstsmeditatie die ook uit andere vormen kan bestaan dan strikte vipassana. Het betekent enige afstand van de van Mettavihari afkomstige uitspraak " Uitgangspunt is, dat de beoefening van vipassana een op zichzelf staande weg is die uiteindelijk leidt naar de realisatie van verlichting .“ (ik citeer uit http://www.dhammadipa.nl/over-ons/ )

Het alternatief is de vraag voorleggen aan een Birmese of Thaise monnik met een strikte Mahasi-achtergrond, maar dat zou niet mijn keus zijn.

Een kleiner probleem is waar het 'register' aangehaakt moet worden. Ik heb eerder voorgesteld: dit register kan in de plaats komen van de 'lijst van leraren ' van de SIM.
Voorwaarde voor mij is dan wel het SIM-bestuur een of meer zware ervaren bestuurders (er bij) moet hebben. Andere mogelijkheid: aanhaken bij een bestaand register, in een sector waar we enige affiniteit mee hebben bv die van mindfulness-trainers, die van psychotherapeuten of die van geestelijk verzorgers.


========================================================================

Vipassana of inzichtsmeditatie, transcendent of werelds deel; een boeiende bijdrage van Adi Ichsan

De zogeheten veertien vipassanaleraren (leerlingen van Mettavihari) waren sinds medio vorig jaar 'de 6' plus 'de 7'. *)[zie noot onderaan]
Adi Ichsan had zich al langer losgemaakt en wenste niet aan de openbare discussie over het misbruik door Mettavihari deel te nemen.
Maar nu verschijnt er van hem een uiterst boeiend, polemisch (dat woord bedoel ik complimenteus) en superieur (dat bedoel ik iets minder positief maar ook niet negatief, laten we zeggen: neutraal) inhoudelijk artikel in het Boeddhistisch Dagblad van 4 januari:
' Vipassana, inzichtmeditatie of mindfulness? ' Bron: Hier

Ik ga niet proberen het samen te vatten. Het is zeer leesbaar, zeker voor degenen die zich wel eens met vipassana hebben bezig gehouden. Op één punt wil ik echter wel in gaan:
Adi is een van de twee leraren (en een van de drie bestuursleden) van de sangha aan de Pieterspoortsteeg te Amsterdam, genaamd Dhammadipa. Het is mij niet duidelijk of de opvatting van Adi Ichsan zoals hij die nu in het B.D. verwoordt, ook die zijn van het bestuur en de leraren(raad) van Dhammadipa

In een reactie vraagt Mari den Hartog zich af waarom Adi - als een van de weinigen - een onderscheid maakt tussen 'vipassana' en 'inzichtsmeditatie '.
In een volgende reactie deelt Gerben Hieminga deze vraag. Hij vermoedt - op basis van een eigen onderzoek - dat de inschatting van Adi dat 1/3 van de vipassana beoefenaars het ‘bovenwereldse’ doel realiseert, te hoog is.
En vervolgt met: "Je maakt onderscheid tussen leraren vipassana- en leraren inzichtsmeditatie. 'De meeste inzichtmeditatie leraren zijn vaak personen die het uiteindelijke doel zelf niet hebben meegemaakt maar wel de wereld weten te relativeren en gelijkmoedig kunnen blijven in de woelige wereld.' En: 'Vipassanaleraren zijn gidsen die precies stap voor stap een beoefenaar weten te leiden naar dit moment van tijdelijke bevrijding.' Hoewel je het niet expliciet zegt, vraag ik mij af of alle vipassana-leraren in Nederland het doel ook echt zelf hebben gerealiseerd. Een deel absoluut, maar alle? En voor diegene die uit directe ervaring spreken; tot welk stadium van verlichting? "

Trouwens: ik hoop van harte dat Gerben Hieminga bestuurlijk niet verloren is voor de vipassana- (inzichtsmeditatie-) beweging in Nederland, na z'n vertrek uit het bestuur van SanghaMetta in 2014: zulke mensen hebben we nodig.

In een vervolgreactie legt Adi zijn onderscheid vipassana-inzichtsmeditatie uit, waarbij de eerste vorm 'het transcenderen van het wereldse bewustzijn naar het ongedefinieerde bovenwereldse bewustzijn' is. En de tweede werelds blijft, waarmee voor hen ook niets mis is maar het is iets anders (hoewel minder). Gelukkig maar, ik blijf daar maar zo lang ik nog leef (en probeer ondertussen van m'n begeerte, haat onwetendheid en gehechtheden af te komen).

Oncollegiaal - maar dat hoeft op dit niveau ook niet, is Adi's uitspraak "Nu heb ik eigenlijk nog niemand van de Inzichtmeditatie prominenten in Nederland - die zich tevens uitgeven als Vipassana leraar - horen praten over de basis begrippen in traditionele Vipassana zoals concept (Pali: paññati) en werkelijkheid (Pali: sabhavadhamma), of ik ben niet goed geïnformeerd." Let op de ironie bij het woord 'prominenten'.

*) Noot: we kunnen ook zeggen dat 'de 14' nu gedifferentieerd zijn in:
    de 3 + de 2 + de 2 + de 1 de 1 + de 1 + de 1 + de 1 de 1 + de 1; want SanghaMetta
    telt 3 van de oorspronkelijke 14 leraren, Dhammadipa 2 en Vipassana Nijmegen ook 2.

========================================================================

De bioloog en de boeddhist: altruïsme en empathie beter verklaard (en geleefd)

Een boek bespreken dat ik nog maar voor tien procent gelezen heb, ik doe dat wel meer: 'Mindful America' door Wilson,of 'After Buddhism' door Batchelor bijvoorbeeld.
En nu een boek van de bioloog Frans de Waal uit 2013, dat ik ook weer bespreek voordat ik het uit heb: uit enthousiasme er voor.
'THE BONOBO AND DE ATHEIST: In Search of Humanism Among the Primates ' heet het in het Engels (zie Amazon ); in het Nederlands vertaald (zie Bol.com ) als
'DE BONOBO EN DE TIEN GEBODEN - Moraal is ouder dan de mens '

Hoe die twee titels met elkaar verenigbaar zijn (en beide de instemming van de Waal hebben, neem ik aan), moet ik nog ontdekken maar voorlopig bevreemdt dat me wel.

Samenvatting (door de uitgever) "Hebben we religie nodig om goed te zijn? Frans de Waal beantwoordt deze vraag door te kijken naar apen en andere dieren. Hoe dicht ze ook bij ons staan, in een bonobogemeenschap is nog nooit een kerk opgericht. En dat is ook helemaal niet nodig: in het goddeloze universum van de bonobo of de chimpansee bestaan medelijden, zorgzaamheid en rechtvaardigheid wel degelijk. Dat deze eigenschappen ouder zijn dan de mensheid, laat De Waal zien in De bonobo en de tien geboden, zijn verhalend geschreven boek over de evolutionaire basis van ons betere zelf. "

Enkele passages die m'n enthousiasme triggerden:
"Ik ben er echter niet zo zeker van dat het gewicht van de moraal van boven komt. Kan hij niet van binnenuit komen? Voor compassie geldt dat zeker.
... Implicaties voor de menselijke moraal. Volgens de meeste filosofen komen we via de rede bij de morele waarheid. Zelfs al halen ze God er niet bij, toch gaan die filosofen uit van een van boven opgelegd proces: eerst formuleren we algemene principes, die we vervolgens opleggen aan menselijk gedrag. Maar worden morele afwegingen werkelijk op zo'n hoog niveau gemaakt?
" (pag. 27)

"... als moraal nu eens in de dagelijkse sociale interactie ontstaat en niet op een of ander abstract geestelijk niveau? Wat als hij geworteld is in de emoties die zich tenslotte onttrekken aan de strikte categorieën waar de wetenschap zo dol op is?" (pag. 33)

"... twee tegengestelde aspecten van het sociale leven van primaten. Ten eerste dat ze in een keiharde wereld leven die een man [de Waal heeft het over een chimpansee] ertoe dwingt een fysieke zwakte zo lang mogelijk te verbergen om de schijn op te houden. Maar ten tweede dat ze deel uitmaken van een hechte gemeenschap waarin ze kunnen rekenen op de affectie en de hulp van anderen, ook niet-verwanten. Dergelijke tegenstellingen zijn moeilijk te bevatten. Populairwetenschappelijke auteurs geven de voorkeur aan simplificaties door het leven van de chimpansee óf in hobbiaanse termen te beschrijven, namelijk als akelig en wreed, óf hun vriendelijke kant te benadrukken, terwijl in werkelijkheid nooit sprake is van het een of het ander. Het is altijd allebei. ...
Deze dualiteit is cruciaal. Elke moraal zou overbodig zijn als we alleen maar aardig waren. ...
Daarentegen zouden we ik weet niet hoeveel regels kunnen bedenken om de zorg en het respect voor elkaar te bevorderen, maar die regels zouden niet waard zijn als we niet toch al in die richting leunden.
" (pag. 37)

"... koesterde hij [ene Price] het idee dat eigenbelang zuiver altruïsme in de weg staat. Dat enorme misverstand heeft hem mogelijk het leven gekost, want hij tastte de grenzen van de menselijke natuur af door zijn eigen vermogen tot zelfopoffering op de proef te stellen. Maar zo werkt het meestal niet bij altruïsme bij mensen. Dat ontstaat uit empathie met anderen die hulp behoeven. Bij empathie draait het juist om het vervagen van de grens tussen onszelf en de ander, wat het verschil tussen zelfzuchtige en onbaatzuchtige motieven uiteraard nogal schimmig maakt." (pag. 42)

"Empathie is vooral een eigenschap van zoogdieren, dus een nog grotere fout was dat grote denkers alle soorten altruïsme gewoon op een hoop gooiden. Je hebt bijen die zich opofferen voor hun korf en je hebt miljoenen slijmzwamcellen die tezamen één groot, slakachtig organisme vormen dat slechts een paar van die cellen in staat stelt zich voort te planten. Een dergelijke opofferingsgezindheid werd gelijkgesteld met iemand die in een ijskoude rivier springt om een ander te redden en met een chimpansee die voedsel deelt met een jengelende wees. Vanuit evolutionair perspectief bezien zijn beide vormen van hulp vergelijkbaar, maar psychologisch gezien zijn ze totaal verschillend. ... Zoogdieren beschikken over een wat ik een 'altruïstische impuls' noem omdat ze reageren op tekenen van leed bij soortgenoten en een drang voelen hun toestand te verbeteren." (pag. 43)

En dan ben ik nog niet op een kwart van het boek. En moet de bonobo, die veel dichter bij de mens staat dan de chimpansee, nog aan de orde komen.
Dit biedt mij meer inzicht in empathie en compassie dan de meeste boeddhistische teksten. De Waal vermeldt trouwens een gesprek met de Dalai Lama die hem hoopvol vraagt of ook de schildpad over empathie beschikt. Niet dus.

Er is trouwens in 2015 een nieuw boek van Frans de Waal uitgekomen: 'EEN TIJD VOOR EMPATHIE - Wat de natuur ons leert over een betere samenleving '. Zie Bol.com
Misschien voor later; ik kan wel aan de gang blijven.

========================================================================

Zin en zinloos: negenentwintig intrigerende stellingen over nihilisme door Chapman

Van sommige teksten van David Chapman begrijp ik niets (veel van z'n Twitter-berichten), van sommige denk ik: dat is niet mijn cup of tea (over tantra bv); maar andere zoals de serie over Boeddhistische ethiek, door hem 'nep'(fraud) genoemd, besproken in m'n blog van 1 nov. , vind ik zeer waardevol.

Nu dit weer: "Reasons to be cheerless, part 3
   For the nihilism section of the book, I’m collecting reasons to think everything is meaningless.

   I’m hoping to get a complete set, so I can address them comprehensively. "
Onderdeel van z'n blog 'Meaningness '

Volgen er 29 stellingen, waarvan ik de eerste en de laatste citeer:
"1.  Sure, some things have a mundane, trivial 'meaning' but nothing is really meaningful
  ...
29. Any argument that something is meaningful would have to justify it in terms of the

     meaningfulness of something else. But this can’t work; either there is an infinite regress,
     or it’s circular, or you come to something whose meaningfulness can’t be justified;"

afgesloten door: "To be explicit: I think each of these is wrong, and intend to explain why."
De argumenten daarvoor komen nog, meldt hij in de rubriek 'Comments '; die wacht ik vol belangstelling af.

vrijdag 18 december 2015

Een soort Boeddhistisch Maandblad. De BOS foetsie, het B.Mag ter ziele. Nu het sufferdje (BD) nog. Theses Batchelor. Gaat de vipassana zich opnieuw uitvinden? Wat moeten we toch met religie en een prijsvraag.


Een leraar-arm en een boeddhistisch-media-loos 2016 toegewenst

"Van gezond dualisme is nog nooit iemand slechter geworden"
Van der Staaij (SGP) in het Kamerdebat over de Teevendeal

Een maandblad ?                                                                                                             Detail uit
'Levensboom' van Jantien Jongsma
In  Mei 2015  schreef ik, er mee te stoppen.
Dat gaat ook gebeuren, maar geen cold turkey .
En bovendien kreeg ik van allerlei mensen te horen dat ze m'n teksten zo waardeerden, dat is ook weer zo wat.
De laatste maanden was de productie al steeds beperkter. Soms wel heel lange stukken, niet altijd strak geredigeerd. Maar wel prachtstukken, niet snel verouderend.
Nu nog af en toe wat, eens per maand bijvoorbeeld.
Een soort maandblad met diverse artikelen. Als er hier tenminste nog wat gebeurt, of er Engelstalig een ook voor ons interessante tekst verschijnt. Anders niet. Een proeve.

En anderen dan?

Hier heb ik het alleen over schrijvers of platforms van serieuze artikelen, niet over gebabbel of gebrabbel (BD bv), of de eigen leraar verheerlijkende websites (Zen.nl bv)
* Katinka Hesselink schrijft nog bijna uitsluitend over mindfulness, goeie stukken, daar niet
   van, maar geen boeddhisme. Haar meest recente tekst . En hier  haar andere blog ;
* Hopelijk komt OpenBoeddhisme weer op stoom, over seksueel misbruik, over boeddhisme
   en geld, maar ook over de meer subtiele onwenselijke verering (devotie) voor de leraar;
* Ron Sinnige schrijft nog maar heel weinig, helaas;
* Jules Prast neem ik niet meer serieus, voor mij is hij niet agendasetting ;
* Op de LinkedIn groep 'Boeddhisme in Nederland' gebeurt niets interessants meer;
* SIMsara (drie keer per jaar) is te braaf;
* In Facebook wordt kennelijk soms over boeddhisme geschreven, maar daar wil ik niet op;
* De kwartaalsite van de VvB (nu Varamitra) bevat mengsel van ouwe koek en aardige artikelen;
* De blog van Edel Maex is dan nog een van de aardigste overblijvers; wel erg Zen-nig
   soms, inclusief de ontkenning dat het onderscheid Mahayana-Theravada relevant is.
Ben ik nog iemand vergeten?
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Weg met de BOS ! Lang leve Bodhitv ?

Zal Bodhitv dan toch nog, zoals ik voorgesteld heb, uit zijn (haar) as herrijzen? Maar dan los van de bevoogding door de BOS-directrice; en los van het B.D., mag ik hopen.
Waar ik niet gelukkig mee ben is dat het merk 'Bodhitv ' nu op twee manieren gebruikt gaat worden:
* De 'boeddhistische' programma's die KRO-NCRV gaat maken krijgen niet het logo 'BOS'
   (dat wilden de christenen niet) maar 'Bodhitv'.
* En de private website (met geld van de vrienden van de voormalige BOS) Bodhitv 2.0 ook,
   als dat door gaat tenminste, want er is nu pas een werkgroep over aan het nadenken.
Dat is verwarrend en onwenselijk, dat zal KRO-NCRV ook wel vinden. Trouwens, per jaar 23 uur 'boeddhistische' tv voor minder dan een miljoen (7% van € 12 m.), daar geloof ik niets van.

Voor de BOS-Radio eindigt het jaar en dus het leven vrij roemloos.
De redactie van de BOS (en dus niet Bettine Vriesekoop, die wist van niets) verwijderde uit het interview van Bettine met Frank Uyttebroeck diens verwijzing naar Nico Tydeman als leraar die ook grensoverschrijdend gedrag als leraar met een leerlinge heeft gehad. Dit werd ontdekt door Rob Hogendoorn die dat meldde op een Facebook-pagina. De oorspronkelijke versie is hier te horen (en zien) en de gekuiste versie hier .
Het BD meldde het incident ook maar gaat niet kritisch in op de verdediging van de BOS voor deze ingreep: het verwijderen van drie seconden (zolang duurt het uitspreken van de naam 'Nico Tydeman') wordt gebracht als het naar het juiste aantal zendminuten terugbrengen van het interview. En "... de quote [is] eruit gehaald omdat die tot verwarring zou leiden. Onze taak is het om zaken helder uit te leggen, dat was in het interview niet gebeurd. En dat kwam later tot uiting. Tydeman had een relatie met een volwassen vrouw en is in dat opzicht niet te vergelijken met Mettavihari" is m.i. al te doorzichtig Nico Tydeman uit de wind houden net zoals VVD-ers elkaar in de Teevendeal uit de wind probeerden te houden. De BOS heeft immers de afgelopen maanden geen enkele keer aandacht besteed aan 'de zaak Tydeman': te pijnlijk voor hun held.

Overigens werd in deze uitzending van 15 december wel gemeld dat 'boeddhistische' televisie voortaan door KRO-NCRV wordt gemaakt en de Bodhitv wellicht buiten het bestel een herstart krijgt, maar over de BOS-radio geen woord. Geen podcasts dus?

=======================================================================

Over leraren en andere inzichts-mediterenden

Onder 'leraar-arm' versta ik: eerste twee jaar heeft een beginnend beoefenaar een leraar nodig die inleidt in de Dhamma en de techniek van de meditatie. Daarna zijn spirituele vrienden nuttig.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

De wijze waarop de vipassana-gemeenschap
uit haar crises kan komen, gaat op
de wijze van de Baron von Münchhausen


“Een andere keer wilde ik over een moeras heen, dat me aanvankelijk niet zo heel breed bleek. Maar tijdens de sprong ging ik daar anders over denken. Zwevend in de lucht keerde ik weer om, naar waar ik zonet vandaan gekomen was, om een grotere aanloop te nemen.

Niettemin was mijn sprong ook de tweede keer te kort en verdween ik niet ver van de andere oever tot aan de hals in het moeras. Hier had ik onafwendbaar moeten omkomen als ik niet door de kracht van mijn eigen arm mijzelf aan mijn haren, samen met mijn paard, dat ik tussen mijn knieën geklemd hield, er weer uitgetrokken had."

Laat ik maar definitief spreken over 'inzichtsmeditatie' en niet over 'vipassana'.
'De veertien' bestaat niet meer, 'de 6', 'de 7' of 'de 11' ook niet, er zijn mensen die groepen en soms ook retraites begeleiden. Wat mij opviel was hoe sterk de dynamiek in de voormalige groep van 14 invloed heeft gehad op wat (te) makkelijk 'de zwijgcultuur' is genoemd. Een verlammende invloed ook, waarna niemand meer de regie had. Het effect was kwalijk, tragisch en genant.
De gevolgen van het demasqué van Mettavihari worden langzaam zichtbaar; te langzaam naar mijn zin, maar dat is een goede oefening in geduld.
Ik noem er drie, deze (en nog veel meer zaken) zijn aan de orde gekomen in een bijeenkomst van ruim vijftig beoefenaren op 13 december.

Het eerste is dat de gevoeligheid voor (seksueel) misbruik aanmerkelijk is toegenomen en er procedures aan het komen zijn om de kans daarop te verkleinen, voor de kans op het lang doorgaan ervan.
Een aantal sangha's heeft nu ook, na de SIM, een ethische code, bv SanghaMetta
Ik wil aan de code t.a.v. seksueel ongeoorloofd gedrag (de derde van de 'leefregels') een code toevoegen over 'onjuist' zwijgen bij de 4e van de leefregels, het vermijden van onjuist spreken. Niet zwijgen als men ziet dat er in de sangha een (seksuele) relatie leraar-leerling ontstaat.
Beide overigens met als sluitstuk: het externe 'Meldpunt '

Het tweede is dat steeds breder wordt onderkend dat de 'transmissie' als leraar van Mettavihari aan 14 van zijn leerlingen in feite ongeldig is, of dat de huidige leraren zich er niet meer op willen beroepen. De steen waarop het gebouw rustte, is weggetrokken. Mij bevalt dit gebrek aan houvast, deze existentiële leegte wel, al is het wel lastig in een organisatie. Toch biedt het mogelijkheden. Er moet een nieuwe benoemingsprocedure komen, formeel of tamelijk informeel, daar was men nog niet uit (ik ben voorstander van formeel). Rol van de SIM daarin? Ook moet explicieter worden wat de Westerse leraar is: geen 'verlichte' monnik, maar een 'spirituele vriend'.

Hoe Westers moet trouwens de inhoud van de beoefening worden waarvoor ik nu (in mijn fantasie) een organisatie over aan het optuigen ben? Strikte vipassana à la Mahasi (en/of à la Mettavihari hoewel dat volgens Guus Went niet hetzelfde is) of meer inzichtsmeditatie zoals bv in Spirit Rock, IMS en Gaia House gegeven wordt. Ook weer met mijn mening: het laatste.

Het derde is de plaats van de leraar in de organisatie van de sangha. Mogelijk is het model beter (in ieder geval is dat mijn opvatting) dat de leraar niet in het bestuur van de sangha zit maar dat er een overkomst leraar-bestuur wordt gesloten: het Groningse model. Nu zit de leraar nog in een aantal besturen, soms zelfs als voorzitter.

Er komt een volgende bijeenkomst, met een aangevulde voorbereidingsgroep; tijd en vorm is nog niet bekend. Ik heb aangeboden de suggesties in mijn schrijfsels van het afgelopen jaar in de vorm van concrete voorstellen te vertalen. Wat hierboven staat is een samenvatting er van.
Maar mogelijk deelt niet iedereen mijn motto: vertrouwen is goed maar procedures zijn beter.

=======================================================================

In oktober kondigde ik het nieuwe boek van Stephen Batchelor aan, titel After Buddhism

Daarin schreef ik o.a.: Interessant vind ik zijn 'Ten Theses of Secular Dharma ' op pag 321-322.
Een - ik durf de term bijna niet te gebruiken - soort geloofsbelijdenis.

Deze 'theses' zijn nu ook digitaal te vinden op de Website Secular Buddhism . Met de nodige discussie erover, 41 comments inmiddels.
Eén van de meest recente daarvan, om de betekenis aan te geven: 'One big difference between these principles and Luther’s theses is that Luther was mainly concerned with belief, whereas Batchelor is mainly concerned with practice. '

Ik doe een poging, ze te vertalen. Dat viel nog niet mee, Batchelor heeft de eerste versie ervan jaren geleden geschreven en er steeds verder aan geschaafd. Dus elk woord telt.


Tien stellingen van Seculiere Dharma

1. Een seculier boeddhist is iemand die toegewijd is aan de beoefening van de dharma in het belang van uitsluitend deze wereld.

2. De beoefening van de dharma bestaat uit vier taken: het lijden te omarmen, de reactiviteit te laten gaan, tot het staken van de reactiviteit te observeren, en een eenheidvormende manier van leven te cultiveren.

3. Alle mensen, ongeacht geslacht, ras, seksuele geaardheid, handicap, nationaliteit en religie, kunnen deze vier taken beoefenen. Elke persoon, op elk moment, heeft de potentie meer wakker, responsief, en vrij te zijn.

4. De beoefening van de dharma is evenveel gericht op hoe men spreekt, handelt, en werkt in de publieke ruimte áls met hoe men privé spirituele oefeningen doet.

5. De dharma is dienstbaar aan de behoeften van mensen op bepaalde tijden en plaatsen. Elke vorm die de dharma aanneemt is een voorbijgaande menselijke schepping, afhankelijk van de historische, culturele, sociale en economische omstandigheden die het bepaalt.

6. De beoefenaar eert de vormen van dharma-leer die in verschillende tradities zijn doorgegeven, tegelijk zoekend naar een creatieve manier om ze op te voeren op een manier die past bij de wereld zoals die nu is.

7. De gemeenschap van beoefenaren wordt gevormd door autonome personen die elkaar wederzijds ondersteunen in het cultiveren van hun paden.
In dit netwerk van gelijkgezinde individuen, respecteren de leden de gelijkheid van alle leden, tegelijkertijd de specifieke kennis en expertise honorerend die iedere persoon met zich mee brengt.

8. Een beoefenaar streeft naar een ethiek van zorgzaamheid, gebaseerd op empathie, compassie en liefde voor alle wezens die ontstaan zijn op deze aarde.

9. Beoefenaren proberen het structurele geweld van samenlevingen en instellingen te begrijpen en verminderen, alsmede de wortels van het geweld dat zich in zichzelf bevinden.

10. Een beoefenaar van de dharma streeft naar het ontwikkelen van een cultuur van het ontwaken dat zijn inspiratie zowel in boeddhistische als in niet-boeddhistische, religieuze en seculiere bronnen vindt.

=======================================================================

Wat moeten we toch met religie ?

Omdat het een kerstnummer lijkt te worden, lijkt dat me wel een aardige vraag.
Eerst terug naar het artikel van Koert van der Velde als soort samenvatting van z'n boek, in m'n vorige blog behandeld.
Een reactie Edel Maex in de digitale krant op dit artikel, duidelijk geval van distantie nemen: "De Amerikaanse zenleraar Norman Fischer merkte ooit op: 'Religion is evolving under our noses, but we are not noticing it because we are stuck on old forms and old terminologies'. De analyse van Koert van der Velde probeert een nieuw fenomeen als mindfulness op te sluiten in een kooi van oude vormen en terminologieën. Het resultaat is dat hij er compleet naast grijpt en alleen maar een visie op religie zichtbaar maakt waar veel mensen zich zoeken van te emanciperen."

Daar heeft Maex gelijk in en ik begrijp heel goed dat hij de indruk heeft dat iemand hem voor zijn kar wil spannen. Moderne varianten op het Christendom (à la van der Velde die zich niet in deze omschrijving zal herkennen) zijn niet zo zinvol om te construeren. 'Religion is evolving under our noses', dat kan best zo zijn, maar er gebeurt van alles onder onze neus, ook niet-religieuze processen, zonder dat we ons dat realiseren.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Update 20 dec.   Maex heeft z'n kommentaar op van der Velde uitgewerkt in z'n blog,
ook opgenomen in NieuwWij .
Zie voor het vervolg m'n Update 21 dec. bij m'n vorige blog.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Eerlijk gezegd krijg ik steeds een atheïstische reflex als ik hoor dat religie overal is. Maar een ander moment krijg ik een religieuze reflex als ik hoor dat het boeddhisme geen religie is (maar een filosofie, een manier van leven). Voor mij is (het beoefenen van) het boeddhisme, vanuit m'n optiek van ultieme zinloosheid, religieus: een irrationele poging tot zingeving aan het zinloze. Alleen lijkt het me beter de term 'religieus' niet te gebruiken, maar ik kom als alternatief niet veel verder als: het hebben van een zingevings-intentie.
Zie de Bijlage voor een korte beschouwing van Batchelor over het woord 'religious'.

Mijn positie is die van Albert Camus: [Het boek] " 'De mythe van Sisyphus' ... Sisyphus is de sterveling die in opstand kwam tegen de goden en daarvoor de meest ernstige straf denkbaar opgelegd kreeg: zinloosheid. Hij is gedoemd eeuwig een rots de berg op te duwen, te zien hoe deze weer naar beneden rolt en opnieuw te beginnen. Voor Camus is Sisyphus de ultieme absurde held. Hoewel zijn arbeid zwaar, nutteloos en oneindig is, vraagt Camus ons in te beelden dat Sisyphus rustig de berg afloopt, zijn steen achterna. Naar beneden wandelend, wordt hij zich bewust van het absurde van zijn situatie. Precies dit moment van helderheid en inzicht is tragisch en kwellend, maar tegelijkertijd Sisyphus' overwinning. 'We moeten ons Sisyphus als een gelukkig mens voorstellen,' schrijft Camus". Bron: hier

Die atheïstische reflex krijg ik ook, als ik het interview in NieuwWij   “Voedingsbodem voor antireligieuze sentimenten is steeds vruchtbaarder geworden” met Taede Smedes lees.
De (grotendeels door Smedes overgenomen) stelling van de interviewster is dat 'we' steeds vaker antireligieuze geluiden horen. "Het publieke debat lijkt gedomineerd te worden door atheïstische opiniemakers, die religie maar wat graag door het slijk halen – zonder gehinderd te worden door enige kennis van zaken. Waar komt dit vandaan? En moeten religieuze mensen zich zorgen maken? "
Smedes ziet de verharding in de wetenschap/religie discussie als één van de oorzaken voor de toename van antireligieuze sentimenten in onze maatschappij. En die antireligieuze sentimenten betreffen dan islam plus christendom: slachtofferschap van christenen over de rug van moslims vind ik dat. Ik zou wel eens harde onderzoeksfeiten willen zien hoeveel mensen met ongenuanceerde kritiek op de islam tegelijk kritiek op het christendom hebben: een klein percentage denk ik. Het christendom is grotendeel irrelevant in Nederland (in de VS is het wat anders); en wetenschappers doen gewoon hun wetenschaps-ding (of hun therapie-ding zoals mindfulness). Wetenschappers kunnen over zaken buiten hun vakgebied domme dingen zeggen, meer is er niet aan de hand. En wie interesseert zich nu in het creationisme? Helaas is zelfs de interesse van veel mensen (boeddhisten en niet-boeddhisten) in de evolutie-theorie heel klein.

Even was ik van plan het betoog om te draaien en me in atheïstisch slachtofferschap te wentelen zoals soms de door Smedes zo verfoeide Dawkins doet. Maar zover identificeer ik me toch net niet met het atheïsme; en bovendien heb ik geen talent voor slachtofferschap.
Maar als denkoefening dan: misschien wel erger dan antireligiositeit is de anti-atheïsticiteit (een draak van een woord, maar dat is mijn schuld niet). Het atheïsten-bashen vindt voortdurend plaats, ook als ze met heel andere zaken bezig zijn.

Smedes geeft in het interview nog een leuk voorbeeld “Het zijn uitingen van onderbuikgevoelens richting alles wat naar religie riekt. Je ziet het nu ook gebeuren met de discussie rond mindfulness. Koert van der Velde heeft in zijn recente boekje laten zien hoe religieus mindfulness eigenlijk is en ineens wordt mindfulness door menigeen afgeschoten."
Ik heb kritiek op van der Velde's niet-wetenschappelijk onderbouwde stelling dat mindfulness religieus zou zijn. En in Trouw hebben reaguurders zoals altijd veel kritiek op van alles, ook op mindfulness. Wat is het verband, toch niet antireligiositeit?

Smedes sluit als volgt af: "Ik zou hoe dan ook graag zien dat elke religieuze man of vrouw het als zijn of haar taak ziet om zich in het publieke debat te mengen en discussies te nuanceren, vooral om te laten zien dat de heersende stereotypen van geloven niet bestaan. Niet alle gelovigen zijn religieuze fundamentalisten of irrationele creationisten. Daarbij denk ik dat gelovigen zich niet moeten gaan opsluiten in eigen organisaties of eigen politieke partijen. Dan plaats je jezelf in een hokje. Vind je het dan gek dat anderen jou daar vervolgens graag in opsluiten?”
Nog steeds in m'n gedachte-oefening draai ik een paar woorden om:
Ik zou hoe dan ook graag zien dat elke a-religieuze man of vrouw het als zijn of haar taak ziet om zich in het publieke debat te mengen en discussies te nuanceren, vooral om te laten zien dat de heersende stereotypen van niet-geloven niet bestaan. Niet alle niet-gelovigen zijn a-religieuze fundamentalisten ... Daarbij denk ik dat niet-gelovigen ... etc.

Het is mijn discussie niet, ik probeer alleen als boeddhist een beetje in dit mijnenveld tussen religieus en atheïstisch te laveren. Me realiserend dat het overgrote deel van de (Aziatische) boeddhisten zo religieus en zo theïstisch is als de pest.

=======================================================================

Prijsvraag

Wie heeft in 2015 over de boeddhisten gezegd :
" Er is geen gezaghebbend iemand in Nederland
  die er nationaal uitspringt als een boegbeeld.
  Soms zou dat niet verkeerd zijn.
"

Inzenden voor 1 februari naar jwromeijn@hotmail.com, het enige jurylid.
Prijs is een boek naar keuze uit mijn boekenkast.
Bonus voor een antwoord op de subvraag: zou spreker iemand op het oog hebben?


=======================================================================

Bijlage

Het woord 'religious', zoals benaderd door Stephen Batchelor in 'After Buddhism '

" The wordt 'religious' is notoriously difficult to define. The term has a long and confusing history, and its meaning has shifted and changed over time [Noot: Nongbri]. Here I will use it in two related but distinct senses.
In the first sense, I understand 'religious' to denote our wish to come to terms with or reconcile ourselves to our own birth and death. For many people, religious thoughts and acts are those that engage their deepest, core relationship to the totality of their life and what it means for them. This is what the theologian Paul Tillich called one's "ultimate concern". For Tillich, ultimate concern is the definition of faith, and that about which one is ultimately concerned the definition of God.
In the second sense, I take 'religious' to denote whatever formal means are employed - adherence to sacred texts, submission to the authority of monastics and priests, performance of rites and rituals, participation in spiritual retreats - to articulate, frame, and enact ultimate concerns. Secular critics commonly dismiss religious institutions and beliefs as outdated, dogmatic, repressive, and so on, forgetting about the deep human concerns that they were originally created to address.

One can be religious in the sense of being motivated by ultimate concerns, without ever engaging in any overtly religious behavior, just as one can be religious in the conventional sense merely out of habit or custom, without being driven by an ultimate concern. Those who describe themselves as 'devout atheists' are not entirely joking."    pagina 15

dinsdag 1 december 2015

Bodhitv besteedde al in 2007 aandacht aan Syrië. Hernieuwd met vrijwilligers? En radio opgevolgd door podcasters? Afscheid van de tv was al lang genomen


Op 12 december geeft de BOS een afscheidsfeestje ; ik ga er niet heen, vrienden (van de BOS) wel, ik heb niets te zoeken op dit soort gelegenheden.
Bovendien zal het accent, zoals steeds, wel weer op de BOS televisie liggen, maar dat is nu juist de zwakste schakel met het laagste boeddhistisch gehalte van deze boeddhistische omroep geweest. Ik keek de laatste jaren nauwelijks meer, naar de radio luisterde ik wel, hoewel ook afnemend; en Bodtv-artikelen las ik graag.

Als er toekomst voor de takken radio en website (van Bodhitv, niet van de BOS) is, dan ligt die buiten de publieke omroep, bij vrijwilligersorganisaties.
Maar in die richting lijkt nog niets georganiseerd, ik heb de indruk dat de directie helemaal gericht is op overname door een omroep die wel blijft bestaan na 31 december, zoals KRO-NCRV.
Na mijn  'De BOS lost op '  van 8 september is er ogenschijnlijk niets gebeurd.
In de recente aankondiging van 'het feest' valt de term 'toekomst' helemaal niet meer.


Er zou een groep van boeddhistische podcasters kunnen komen, voortbordurend op de ervaringen van de BOS radio.
Of één, zoals die van de  'Secular Buddhist ' en de  'Buddhist Geeks '
Maar goed, dat heb ik ze al meer voorgesteld en ze geven geen sjoege.


Bodhitv is najaar 2007 begonnen. Ik citeer de BOS:
"www.bodhitv.nl is de jongerensite van de Boeddhistisch Omroep, voor jongeren die geïnteresseerd zijn spiritualiteit en boeddhisme.
Bodhitv is een initiatief van de Boeddhistische Omroep Stichting (BOS). Er is een groeiende groep jongeren in Nederland geïnteresseerd in spiritualiteit en het boeddhisme. Met Bodhitv willen we een plek creëren waar jongeren zelf videoitems maken en teksten schrijven over spiritualiteit en boeddhisme, gezien vanuit hun eigen belevingswereld.
Het woord ‘bodhi’ komt uit het Sanskriet en betekent ‘ontwaken’. Het is de wortel van het woord Boeddha en boeddhisme. Hoewel Bodhitv op het internet actief is, staat tv voor de link die we hebben met de boeddhistische omroep, die wel op televisie en op de radio te zien en te horen is.
"

Van de onderdelen Video, Artikelen, Nieuws en Agenda vond ik eigenlijk alleen de 'Artikelen' interessant, 'Video' is niet mijn ding en 'Nieuws' en 'Agenda' zijn elders (in het BD bv) sneller en uitgebreider te vinden. De artikelen zijn juist frisser dan die van het BD.
Er zijn in de ruim acht jaar van haar (er waren vooral vrouwen en meisjes - ik weet niet waar tegenwoordig precies de grens ligt - actief) bestaan een kleine achthonderd artikelen verschenen. Het accent op 'jongeren' is iets kleiner geworden, de dienstbaarheid aan BOS-televisie groter; beleidsmatig dan, in de praktijk waren het gewoon interessante artikelen. Niet allemaal uiteraard, want smaken verschillen, maar wel heel wat; Floor van Orsouw was bv mijn favoriet.

Wel jammer als dit zomaar zou verdwijnen, zoveel boeddhistische artikelschrijvers en -media zijn er niet meer. Voortzetten op een andere manier, niet meer als onderdeel van de publieke omroep en dus zonder vaste financieringsbron, zou waarde hebben.
Daarom dat ik me afvraag:
Zijn er vrijwilligers die van het onderdeel 'Artikelen' de werkwijze van Bodhitv vanaf 1 januari gaan voortzetten, op een website?   'Vrijwilligers', maar wel in een structuurtje ter wille van de continuïteit.  Spontaan begint zoiets niet, iemand moet het opzetten.
Ik heb dit aan Bodhitv/BOS gevraagd maar heb begrepen dat alleen de directeur die vraag mag beantwoorden, en die is nu juist vooral in de televisie-tak geïnteresseerd.
Straks krijgen we een persbericht en dan is het voorbij.

========================================================================

Op zoek naar de eerste artikelen uit 2007 kwam een ik onverwachte serie van drie tegen over Syrië, toen over mensen daar die yoga, transcendente meditatie en zenboeddhistische retraites doen (deden). Syrië nu op een heel andere manier in de publiciteit: burgeroorlog, IS en vluchtelingen. Maar ooit een prachtig - helaas zeer dictatoriaal geregeerd - veelzijdig land.
Geschreven door Cilia ter Horst.

Ik geef de links, maar die zijn over een paar weken verbroken, de BOS gaat 31 december op zwart en sleept Bodhitv mee:
2007-10-04/zen-in-syrie-deel-1
2007-11-29/zen-in-syrie-deel-2
2008-01-09/zen-in-syrie-deel-3

Een paar citaten, als herinnering aan Bodhitv, maar vooral aan herinnering aan het bijzondere land dat Syrië - nu verscheurd en vernietigd - ooit was.

Uit Deel 1
"Cilia (28) reisde na haar studie Religiestudies naar Syrië en ontdekte dat daar onder de soennitische meerderheid, de shi'itische minderheden, de ruim elf verschillende christelijke stromingen (bij elkaar 10% van de inwoners), de zoroasters en de mensen die zich humanist noemen, mensen zijn die yoga, transcendente meditatie en zenboeddhistische retraites doen.

Syrië wordt nog al eens geassocieerd met baarden en wapens, en mij wordt in Nederland regelmatig gevraagd of ik daar een sluier moet dragen, maar in werkelijkheid is het een eeuwenoude multiculturele samenleving - waar meisjes in strakke truitjes zich naast gehoofddoekte leeftijdgenotes in een minibusje wurmen op weg naar de seculiere universiteit, waar jonge stelletjes over de Arabische bazar flaneren en traditioneel ijs met pistachenootjes of deftig chocoladeijs eten, waar vaders met snorren en dochters met hippe zonnebrillen afzonderlijk hun waterpijp in een koffiehuis, dan wel een populair restaurant roken, waar de ene moeder tussen de gasten op de binnenplaats gaat zitten terwijl de andere moeder van achter een muur het dienblad met cardamomkoffie en zoetigheden aanreikt, waar de ene winkelier zich bij het horen van de muezzin naar een moskee, dan wel gebedsruimte haast terwijl de andere de radio wat harder zet, waar bijeenkomsten met geestelijk leiders van ruim vijftien verschillende geloofsrichtingen gehouden worden en: ... waar ik yoga, lichtmeditatie en zenboeddhisme heb gedaan."
...

Uit Deel 2
"One hour of silence," fluistert mijn vriendin terwijl de bijbels worden dichtgeslagen en de lichten gedoofd. Het is een indrukwekkende ervaring met de afgrond onder me en bezoekers uit de hele wereld naast me. Tegenover me zit een jonge tandarts uit Damascus. Haar kleurige shirt en vrolijke ogen zijn me direct opgevallen. Ze zit bijzonder stil, ook wanneer de diepe stilte wordt onderbroken door hondengeblaf. Na afloop van de meditatie en de dienst vertelt ze dat ze van een Libanese priester TM heeft geleerd, transcendente meditatie: door herhaling van een persoonlijke mantra steeds dieper in de zee van het bewustzijn zakken, om daar waar geen golven of andere bewegingen zijn tot rust te komen. ‘Heb je dat soort dingen hier ook?' vraag ik verbaasd. ‘Ja hoor, je moet er alleen een beetje naar zoeken,' zegt ze. ‘Je kunt ook yoga doen bij de Franciscanen.'

Twee weken later zit ik in een kamer naast de Franciscaanse kerk in Damascus met mijn ogen dicht naar een rustgevende vrouwenstem te luisteren: denk aan je onderbeen, voel de energie erdoor stromen, stel je je onderbeen voor als wit helder licht. Wij zijn allen wit helder licht. Adem diep in en voel je vrij.' De stem klinkt afwisselend in het Amerikaans en het Arabisch uit een kleine cassetterecorder. Tegenover mij in de kring van stoelen zit een vrouw in diepe concentratie met een donkerblauwe hoofddoek om haar gezicht, naast me zit de enige man van het gezelschap. De haren van de overige vrouwen, van middelbare leeftijd, zijn netjes in model geföhnd. Ik maak in gedachten een foto die een prijs gaat winnen. Het is geen yoga, maar wel ontspannend. Iedereen glimt van dankbaarheid na afloop en begeeft zich vol goede moed weer in het stadverkeer.

Geheime dienst
In het provinciestadje Homs kom ik wel bij een echte yogales terecht, in een gymzaal met grote foto's van de dictator op de muur. De leraar geeft ademhalings oefeningen en loopt heen en weer als een haan: borst naar voren, kin omlaag, zijn haar in een lange staart op zijn rug. De deelnemers dragen knal oranje t-shirts, dat moet omdat er na afloop samen in een park gegeten wordt en de geheime dienst dan kan zien dat het geen politieke bijeenkomst is.

Het gaat er allerliefst aan toe in het park, iedereen heeft een vegetarisch gerecht meegenomen. Sommigen hebben dat in een cursus leren klaarmaken. De man die mij hierheen bracht vertelt dat hij sinds hij yoga doet geen spanningen en ruzies meer op zijn werk heeft. Een vrouw zegt dat ze rustiger en tevredener is geworden terwijl de samenleving even gespannen is als voorheen. Ze doet ook zen-retraites bij pater Frans, een Nederlandse Jezuïet die hier in Syrië woont. Ik grap dat Oosterse wijsheid hier uit het westen komt.

School of Divine love
Maar Mazen, de yogaleraar, heeft het wel uit het Oosten gehaald. Toen hij 23 was, zag hij in Damascus Thaise diplomaten yoga-oefeningen doen in een park en hij ging meedoen als sport. Daarna ging hij naar de School of Divine Love in India, waar hij leerde dat het iets spiritueels is waar je niet te veel geld voor moet vragen. Nu heeft hij voor elkaar gekregen dat hij in Syrische staatssporthallen mag lesgeven, dat wil zeggen betaalbaar voor iedereen. Op de t-shirts van zijn leerlingen staat het teken van zijn nieuwe Balinese guru want het teken van zijn Indiase school is davidsster en die is hier verboden, maar Syrië is het eerste Arabische land waar openbare yogales gegeven wordt. "



Pater Frans is in 2014 vermoord. Of er nu nog in Syrië gemediteerd wordt, betwijfel ik.
Maar wat weten we eigenlijk van dat land?


Een  Overzicht van de publicaties van deze schrijfster  op de website van Bodhitv
Een recent mede door haar geschreven boek:
'De vrijheidsimpuls van de Islam
voorkomen én verhelpen van huilen en onrust
(Christofoor Uitgeverij, 2012)  Zie Bol.com

dinsdag 8 september 2015

De BOS lost op. Een feestje 12 dec. Weten ze nu dat het voorbij is? Of kunnen vrijwilligers met podcasts en website iets van het verworvene continueren?

Op 10 oktober nu vijf jaar geleden hield ik een rede ter gelegenheid van het tienjarig bestaan van de BOS: 'Welkom op de Titanic ' . Hilarisch, al zeg ik het zelf.

Die begon aldus: "De BOS bestaat 10 jaar.
Waarom bestaat de BOS? Hoe is het met de Dharma? Bestaat de BOS over 10 jaar nog?
Dat zijn de vragen waarover ik het wil hebben. Een soort feestrede dus.
Stel u voor: wij zitten hier met de jarige BOS in een theater dat zich eigenlijk op de Titanic bevindt. U weet wel, het schip dat door de eigenaren het beste schip aller tijden werd genoemd en onzinkbaar werd geacht.
En u weet ongetwijfeld ook wat er mee gebeurde, honderd jaar geleden: het botste op een ijsberg en zonk.
Op die Titanic bevinden we ons nu; ik probeer me, met u, dat te visualiseren.
We varen niet ergens heen, dat lijkt maar zo; we drijven in feite maar wat met de stroom mee.
Maar er ligt wel een ijsberg op onze route
Laat ik die zee maar een naam geven, ik noem hem Dharma
Laat ik die ijsberg ook maar een naam geven, ik noem hem de Mediawet.
"

We weten hoe het afloopt: de BOS bestaat over vijf jaar niet meer. En met de Dharma gaat het ook niet zo goed in Nederland; het aantal mensen dat zich boeddhist noemt of 'affiniteit heeft met het boeddhisme ' (kent u die uitdrukking nog, de fameuze 900.000 van Gertjan ?) neemt hard af.

Maar waarom heb ik de gebeurtenissen eigenlijk beschreven vanuit het perspectief van de Titanic, de BOS dus? Het is minstens zo boeiend de botsing met de Titanic te beschrijven vanuit het perspectief van de ijsberg.
Zo'n ijsberg drijft vrij stuurloos, beïnvloed door waterstromen (geld) en wind (politiek) en wordt langzaam kleiner. Dan komt er een brok hol ijzer in zijn ('ijsberg' is mannelijk) vaarwater die hem beschadigt, namelijk een paar brokken afhakt. Jammer, maar kleiner werd hij toch; en hij drijft verder, brokstukken en kleine bootjes achterlatend. Meer is er niet van te vertellen.

====================================================================

Begin augustus heeft de BOS een mail gestuurd naar de sangha's (waarschijnlijk is bedoeld: de BUN-leden) met interessant nieuws.
Nieuws dat niet opgenomen is in de rubriek 'nieuws ' van de website van de BOS, zo bijzonder.

"Beste ...

Eind dit jaar is het zover. Na zestien bijzondere jaren houdt de BOS op te bestaan als zelfstandige publieke omroep. 

Maar dat laten we natuurlijk niet onopgemerkt voorbij gaan.
Zaterdag 12 december organiseren we een BOS-retrospectief in de Tolhuistuin in Amsterdam. Met opgeheven hoofd en de blik gericht op de toekomst maken we er een bijzondere en optimistische dag van. 

Graag nodigen we jullie, sangha’s, uit om mee te denken over wat we die dag kunnen doen. 
De grote lijnen van het programma zijn bekend, maar houden we nog even geheim. De BOS laat in ieder geval een terugblik zien op wat er op tv, radio en internet allemaal gemaakt is in die zestien jaar. En we hebben nog meer plannen. 

Maar wat zouden jullie zelf graag zien? Of misschien presenteren? Of zijn er onderwerpen en thema’s waar de BOS die dag aandacht aan zou kunnen besteden? Er kan in ieder geval een heleboel: van muziek tot een tentoonstelling, maar misschien zijn jullie ook benieuwd naar wat er gebeurd is met bepaalde personen uit BOS-documentaires. Of iets totaal anders. Het belangrijkste is in ieder geval dat we die dag niet alleen kijken naar het verleden, maar vooral ook naar de toekomst.
Zoals jullie hopelijk begrijpen kunnen niet alle suggesties uitgevoerd worden.
De BOS heeft jammer genoeg niet onbeperkt de ruimte, tijd en middelen.
...
 [onderstreping door mij]"

Die middag en avond in Amsterdam-Noord interesseert me niet zo veel. Ik kan me wel voorstellen hoe het er toe zal gaan: oude filmpjes, herinneringen, mooie woorden, ongrijpbare hoop en wellicht tranen.
En dan gaat woensdag 30 december 's nachts bij de radio de stekker er uit, bij de televisie zal het laatste programma wel een paar dagen eerder zijn.
En in februari 2016 of zo zegt iemand: hé, is er geen boeddhistische omroep meer?

====================================================================

Op de twaalfde december wordt ook gekeken naar de toekomst.
Ook de voortdurende reclame van de BOS, vooral 'lid' (een onjuiste term, het is 'donateur') te worden van de 'Stichting Vrienden van de BOS ', heeft dezelfde positieve uitstraling:

Uit hun website : "Alles verandert. Ook de Boeddhistische Omroep. Steun ons en breng de toekomst van de BOS in beeld. Word vriend van de BOS.
Voor slechts 11 euro per jaar ben je al vriend van de BOS. Door jouw vriendschap kunnen we inspirerende programma’s, films en docu’s blijven maken. Doe met ons mee en word nu vriend.
"

Vragen
Welke toekomst dan toch? Via welk medium? Als wat voor een soort rechtspersoon: BOS, Stichting Vrienden van de BOS, een rechtsopvolger, een bedrijf? En met welke financiële middelen?
En wat: alleen beeld (films en docu's) of ook en vooral veel goedkopere en dus haalbaardere audio en/of tekst (website)?
Mag na 2015 de BOS of haar opvolger dan gratis de tot die tijd als publieke omroep gemaakte content gebruiken?

De 'Jaarrekening over 2014 ' , ondertekend door directeur Laetitia Schoofs, is officiëler en heel wat realistischer; zie hieronder.

   Dat brengt me tot de laatste vraag
   Heeft men er over nagedacht om bescheiden, als vrijwilligersorganisatie en
   samen met andere groepjes op internet opererende vrijwilligers, slechts met ad
   hoc verworven donaties, met alleen podcasts en tekst een nieuw begin te maken?


Want al het andere is fantasie, een onverwerkt rouwproces.
Of uitdrukking van de hoop van ZZP-programmamakers af en toe een voorstel met (licht) boeddhistische geur gehonoreerd te krijgen voor al weer een docu uit het hieronder aangeduide NPO/NTR-potje van 12 miljoen.
Wie weet kan ook het langzamerhand wegzakkende 'BoeddhistischDagblad ' en het nog steeds naar een nieuwe formule zoekende 'BoeddhaMagazine ' van Asoka/Milinda daaraan mee doen?
Of niet en doen we met z'n allen op 31 december het licht uit.




maandag 15 juni 2015

BoeddhaMagazine on hold, voor onbekende tijd

Op de website van Milinda-Asoka staat (ik weet niet sinds hoeveel dagen) het volgende bericht:

"Aan alle abonnees en geïnteresseerden,

Het laatste nummer van BoeddhaMagazine (editie 79: jaargang 19, nr. 5) verscheen – met enige vertraging – begin januari 2015. In het redactioneel van dat nummer werd de toekomst van het blad reeds als ‘uiterst onzeker’ bestempeld. Sindsdien is het stil gebleven. Achter de schermen is er echter wel het nodige gebeurd en veranderd. De uitgeverij is overgenomen en verhuisd, en een klein team is dagelijks in de weer met het verwerken van het verleden en het voorbereiden van een nieuwe toekomst, óók voor het tijdschrift.

Het ideaal van redactie en uitgever om door middel van een toegankelijk tijdschrift een breed publiek kennis te laten maken met het boeddhisme als bron van inspiratie en wijsheid is, om uiteenlopende redenen, niet levensvatbaar gebleken. De exploitatie was niet rond te krijgen en de uitgeverij was niet in staat de structurele verliezen aan te zuiveren. Was het bouwen aan een luchtkasteel? Vermoedelijk wel, maar het was de moeite meer dan waard. In de afgelopen twintig jaar hebben velen, vaak geheel vrijwillig, bijgedragen aan de evolutie van het tijdschrift, een geschiedenis die gekenmerkt wordt door opeenvolgende transformaties. In september 1995 ontstond uit het kleinschalige Saddharma (alleen voor donateurs van de Stichting Vrienden van het Boeddhisme) het Kwartaalblad Boeddhisme. Eind 2004 werd het blad omgedoopt in Vorm&Leegte om in 2011, onder de kundige redactionele leiding van Dorine Esser, verder te gaan als BoeddhaMagazine. Uitgaande van nieuw uitgeefbeleid heeft Marjolein Niestadt sinds 2013 gepoogd het tijdschrift geschikt te maken voor een breder publiek – een in alle opzichten geslaagde professionalisering, maar de noodzakelijk groei bleef jammer genoeg uit. De vraag of het Nederlands taalgebied op dit moment voldoende mogelijkheden biedt voor een breed toegankelijk boeddhistisch tijdschrift moet – voorlopig – helaas negatief beantwoord worden.

BoeddhaMagazine staat op dit moment on hold – een tussenfase waarin wordt gedacht en gewerkt aan een volgende metamorfose. De contouren van die toekomst tekenen zich reeds af, maar het uitwerken van een volstrekt nieuwe bladformule en het herijken van alle aspecten die bij het uitgeven van een tijdschrift een rol spelen, kost tijd. We willen daarbij niet overhaast te werk gaan. We vragen de huidige abonnees dan ook om geduld. Wie zijn abonnement reeds heeft vernieuwd kan rekenen op een overeenkomstig aantal nummers. Wanneer, en met welke regelmaat die zullen verschijnen is op dit moment nog onzeker.

Via deze webpagina houden we u zo goed mogelijk op de hoogte.
"

Bron: https://www.milinda-uitgevers.nl/asoka/boeddhamagazine

========================================================================

Commentaar

Jammer voor de lezers van 'BoeddhaMagazine'; en vooral ook jammer voor Gerolf T'Hooft, die zo lang is blijven sleuren aan Kwartaalblad Boeddhisme /Vorm &Leegte / BoeddhaMagazine. Maar het zat er niet in; in de vorm van de afgelopen jaren in ieder geval.
Ik heb een paar keer (op persoonlijke titel) met hem overleg gehad, o.a. aangedrongen op duidelijkheid naar de abonnees.

Mijn mening, die Gerolf niet leek te delen: een papieren vorm is hoe dan ook niet meer haalbaar, de toekomst is aan het digitale tijdschrift, zeker nu je elke glossy outlook (terecht) wil schrappen.
Een degelijk echt-boeddhistisch digitaal tijdschrift, met een klein betaalmuurtje, is moeilijk maar wel mogelijk. Toegegeven; er zijn weinig Nederlandstalig auteurs van niveau maar het aantal Engelstalige artikelen is groot genoeg om nog jaren uit te putten. Vertalers hebben we wel.

Misschien kan - vanaf december dit jaar als de stekker er bij de BOS uit gaat - de know how van Bodhitv en BOS-Radio ook in iets nieuws ingebracht worden.


Update 18 juni
Een update van gisteren is verwijderd omdat hij onjuistheden bevatte.
Hier wil ik (Joop Romeijn) de hoop uitspreken dat degenen de abonnementsgeld voor 2015 hebben betaald, zo spoedig mogelijk bericht krijgen.


dinsdag 24 maart 2015

Wat zijn er toch veel boeiende boeddhistische podcasts en ook nog 'seculier' (in het Engels, dat wel)

Hoe neem ik het liefste de Dharma in me op? Door haar zelf te ervaren in meditatie, maar ook door te leren van anderen. Lezen of luisteren, dat is dan de vraag? Meestal lezen, ik bevind me nog in de leestraditie. Maar luisteren is ook niet weg. Life of via (vroeger) radio en (nu vooral) internet.
Podcasts dus en Dharma Talks. Ik zie wel een verschil tussen die twee maar dat is een kwestie van afspraak.

In een 'Dharma Talk' of (als het specifiek Theravada betreft, de Pali-vorm 'Dhamma Talk '; hier houd ik me aan de meer bekende term 'Dharma') brengt een leraar een stukje van zijn of haar ideeën van de leer van de Boeddha naar z'n/haar gehoor. Vaak (maar niet altijd) aak als onderdeel van een meditatie-retraite.
Twee mooie en grote verzamelingen van audio Dharma Talks zijn te vinden in http://www.audiodharma.org/   en  http://www.dharmaseed.org/talks/
Er zijn er meer, ook in websites van afzonderlijke boeddhistische tradities, van de 'eigen' leraar.

Een Podcast wordt wel gedefinieerd als 'een audiouitzending waarbij het geluidsbestand op aanvraag wordt aangeboden door middel van webfeeds.'
De boeddhistische podcasts die ik ken, zijn bijna altijd opnamen van interviews, één op één, een enkele keer met meer dan één geïnterviewde.

Dit bijna alles Engelstalig. In het Nederlands is er weinig.
De BOS heeft van sommige van haar radio-uitzendingen podcasts gemaakt (een enkele ook zonder voorafgaande radio-uitzending). Meestal gesprekken met 'interessante' mensen, 'human interest' dus. Dharma Talks van de BOS ken ik niet, de BOS heeft sowieso weinig Dharma gebracht in de vijftien jaar van haar bestaan.
Ze hebben wel het een en ander: zie (en beluister) https://soundcloud.com/bosrtv/

Deze zullen na 31 december niet zomaar 'meegenomen' mogen worden. En toch, als de BOS-Radio zichzelf opnieuw wil uitvinden na haar einde als publieke omroep per 31 december van dit jaar, dan zal dat in de vorm van aan te bieden podcasts moeten zijn.
Maar hebben we genoeg interessante en/of deskundige sprekers (onder de vijfenzestig jaar, ik neem de bovengrens van 'niet-oud' vrij ruim)? En hebben we goede deskundige interviewers?


Dit als inleiding op de lijst van podcasts van de website van de 'The Secular Buddhist Association ' :   http://secularbuddhism.org/
De term 'seculier' is t.a.v. het boeddhisme - voor zover ik weet - geïntroduceerd door Stephen Batchelor; ter vervanging van z'n eerdere term 'agnostisch'.
De podcasts en artikelen op deze website zijn bepaald niet alleen à la Batchelor, en ook de vaste interviewer Ted Meissner is bepaald geen scherpslijper.

Op   http://secularbuddhism.org/category/podcasts/  zijn inmiddels 220 podcasts te vinden en beluisteren. Echt met de crème de la crème van het Engels sprekende boeddhisme (overwegend Amerikanen maar men is behoorlijk 'global')
Hieronder de omschrijving van de podcasts van de laatste twee jaar.
De uitzendingen zijn te beluisteren door hier op de titel te klikken; of als dat niet werkt: te scrollen op  http://secularbuddhism.org/category/podcasts/


Er is overigens een tweede grote verzameling van overwegend Amerikaanse podcasts: http://www.buddhistgeeks.com/category/podcast/ 
van de bekende 'Buddhist geek' Vincent Horn. Zij zitten al op nummer 354.

Er is een duidelijk cultuurverschil tussen de twee, ik ben iets meer van het strenge secular buddhism, maar anderen (van Bodhitv bijvoorbeeld) lijken de 'Geeks' meer te waarderen.

===================================================================

Episode 220 :: Massimo Pigliucci :: Secular Buddhism and Neo Stoicism
Massimo Pigliucci Science philosopher Massimo Pigliucci joins us to speak about his experiences with stoicism, and we discuss some similarities with secular Buddhism. Hi, everyone. Before we get started with today’s episode, I want to remind the listeners that we’ve started a new podcast which may also interest you. It’s called Present Moment: Mindfulness Practice […]

Alexander Wynne Alexander Wynne joins us to speak about how we may creatively engage with tradition. Just today the latest issue of Buddhadharma arrived in my mailbox, with a cover story about the mindfulness movement. The piece was introduced by my friend Jenny Wilks, who like many of us lives in the two overlapping but […]

David McRaney David McRaney joins us to speak about delusion from his blog and book, You Are Not So Smart: Why You Have Too Many Friends on Facebook, Why Your Memory Is Mostly Fiction, and 46 Other Ways You’re Deluding Yourself. How do we know, what we know? Think about it. How many times have […]

Author Greta Christina joins us to speak about her new minibook, Comforting Thoughts About Death That Have Nothing To Do With God. Given enough time, the survival rate of life is exactly zero. There are no exceptions; at some point, we will all die. Different religions, including Buddhism, have different assertions about what […]

James Kempf joins us in our second Unplugged episode to talk about the problems he encountered in the practice, and wrote about in his book, Silicon Valley Monk: From Metaphysics to Reality on the Buddhist Path. How many of you have been on a retreat, and noticed that someone had significant emotional or […]

Keith Nielsen Keith Nielsen joins us to speak about secular Buddhism in Houston, Texas. Secular Buddhism continues to grow and flourish, distinguishing itself from traditional forms with its focus on this world, while honoring the core values and practices of Buddhist thought. New groups continue to sprout as the notion of secular, while being Buddhist, […]

Yeshe Rabgye Yeshe Rabgye returns to speak with us about his new book, Life’s Meandering Path: A Secular Approach to Gautama Buddha’s Guide to Living. It’s interesting, as we look at the ancient Buddhist texts, how much of them have clear and present meaning to us in contemporary society. It’s what many of us like […]

Professor Erik Braun joins us to speak about The Birth of Insight: Meditation, Modern Buddhism, and the Burmese Monk Ledi Sayadaw. Insight meditation is arguably one of the most common practices in contemporary Buddhism. But, where did this modern version come from, what are the roots of what we see in the West? […]

Winton Higgins Our returning guest, Winton Higgins, speaks with us about some key challenges facing secular Buddhists in contemporary society. Hi, everyone. Before we get started with today’s episode, I want to remind the listeners that we’ve started a new podcast which may also interest you. It’s called Present Moment: Mindfulness Practice and Science, and […]

Derek Beres joins us to speak about his book, The Warrior’s Path: Living Yoga’s Ten Codes. Buddhism is not the only tradition that involves being in the present, in full awareness, and making more skillful decisions. It’s also not the only tradition undergoing growing pains as it encounters modernity, particularly Western culture, and […]

Professor Jeff Wilson joins us to speak about his book, Mindful America: The Mutual Transformation of Buddhist Meditation and American Culture. Chances are if you listen to this podcast, you’ve got an inkling of the relationship between traditional Buddhism, secular Buddhism, and the contemporary mindfulness movement. However you think or feel about this […]

Justin Merritt Justin Merritt joins us to speak about his blog and podcast, Simple Suttas. There are plenty of dhamma talk podcasts out in the world, and that’s great, it gives a wide set of options of teachers one can listen to about the Buddha sasana. But there aren’t a lot of podcast that focus […]

Gil Fronsdal Gil Fronsdal joins us to speak about his upcoming book, a translation of the Pali Atthakavagga, The Book of Eights. Not all the books in the Pali canon are easy to find in English, let along translations that resonate with contemporary sensibilities. The books of the Sutta Nipata are some of the earliest […]

Author Alex Soojung-Kim Pang joins us to speak about his book The Distraction Addiction: Getting the Information You Need and the Communication You Want, Without Enraging Your Family, Annoying Your Colleagues, and Destroying Your Soul. Do you ever get distracted? If you’re like me and practically everyone else on the planet, of […]

Andrew Holecek joins us to speak about contemplative practice in the digital age. As meditators, we often see our mobile devices and technological advances as distractions. And certainly, they can be. They’re designed, after all, not just to serve a function, but to keep the attention of the customer. What are some ways […]
 
Katherine MacLean Researcher and practitioner Katherine MacLean joins us in our first Unplugged episode. One thing that often gets missed in the ongoing criticisms of scientific research being doing around meditation, is that the researchers are people. They are dedicated professionals, and passionate practitioners who nonetheless manage to maintain a boundary between their personal care […]
 
Bob Stahl Buddhist and teacher of Mindfulness Based Stress Reduction teachers, Bob Stahl, joins us to speak about the alignment between Buddhism, and contemporary mindfulness. Hi, everyone. Before we get started with today’s episode, I want to remind the listeners that we’ve started a new podcast which may also interest you. It’s called Present Moment: […]
 
Meditation teacher and author Jason Siff joins us again to speak about some of his reflections on Secular Buddhism. If there’s one thing we’ve tried to avoid doing in the Secular Buddhist Association, it’s to define the dogma of Secular Buddhism, with capital letters. We’ve intentionally kept our guiding principles at a very […]
 
Film maker Gary McDonald joins us to speak about his movie, The Fourth Noble Truth. We’re seeing more Buddhism in film these days. Many are documentaries, there are two of which in various stages of production that we’ve spoken about on this podcast alone. But few expressly Buddhist fiction films targeted to a […]
 
Linda Blanchard joins us to speak about her new book Dependent Arising In Context. Dependent arising, or co-origination, is one of the more complex concepts in Buddhism, probably because it encompasses so many things and how they relate. Some take this chain of events as literal truths, irrevocably and unquestioningly about a literal […]
 
Stephen Batchelor joins us once again to speak about the growing acceptance of a secular approach to Buddhism. Hi, everyone. Before we get started with today’s episode, I want to remind the listeners that we’ve started a new podcast which may also interest you. It’s called Present Moment: Mindfulness Practice and Science, and […]

Karen Maezen Miller joins us to speak about her new book, Paradise in Plain Sight: Lessons from a Zen Garden. The surface of every moment contains the infinite depths of zen. We see this in practice with the tea ceremony, we capture it with haiku, with the music of the shakuhachi flute […]
 
Gary Weber joins us to speak about Happiness Beyond Thought: A Practical Guide to Awakening. Awakening. It’s one of the top three bugaboos traditional Buddhism has when trying to find resonance with a contemporary, often Western meditator. But as is often the case, what we mean may open doors to Buddhism where only […]
 
Jacob Hess joins us to speak about applying a Buddhist originated mindfulness practice, with a Mormon community. Hi, everyone. Before we get started with today’s episode, I want to remind the listeners that we’ve started a new podcast which may also interest you. It’s called Present Moment: Mindfulness Practice and Science, and appears […]
 
Ramsey Margolis joins us once more to speak about his exploration of what it’s like to give up just one thing each month, for a year. A big part of Buddhism is the concept of letting go, and we often use that in the context of our mental formations. But it’s not just […]
 
Jay Michaelson Hi, everyone. Before we get started with today’s episode, I want to remind the listeners that we’ve started a new podcast which may also interest you. It’s called Present Moment: Mindfulness Practice and Science, and appears every other week, alternating with The Secular Buddhist. You’ll find many of the same guests you’ve enjoyed […]
 
Author Charlie Fisher joins us to speak about his new book, Meditation in the Wild: Buddhism’s Origin in the Heart of Nature. Contemporary practice may tend to be a bit… urban. We’re crowded, most of us are in cities, and the concept of being a forest monastic is fairly distant from our experience. […]
 
Ken McLeod joins us to speak about Reflections on Silver River: Tokme Zongpo’s Thirty-Seven Practices of a Bodhisattva. One of the difficulties we have in our modern, information age is … information, of the overload kind. There’s so much to read coming out every day, it can be difficult for us to contemplate […]

Matt Lowry joins us to speak about how our communities, particularly our secular and skeptical ones, are evolving with the rapidity of puncuated equilibrium. Our groups are evolving. But with evolution, which involves change and difference, we need to be open that it may not all be bad. Diversity, we continually say here […]
 
Dr. Rick Hanson returns to speak with us about his new book, Hardwiring Happiness: The New Brain Science of Contentment, Calm, and Confidence. Our practice is a tricky one. It goes against the stream, it takes effort, and sometimes that effort isn’t itself really clear. Are we trying to get somewhere, make […]
 
Jay Michaelson joins us to speak about his new book, Evolving Dharma: Meditation, Buddhism, and the Next Generation of Enlightenment. Hi, everyone. Before we get started with today’s episode, I want to remind the listeners that we’ve started a new podcast which may also interest you. It’s called Present Moment: Mindfulness Practice and […]
 
Teacher Kenneth Folk joins us to speak about how we might approach enlightenment from a contemporary standpoint. One of the frequent topics of discussion on the Secular Buddhist Association forums is that of enlightenment. After all, don’t secular Buddhists simply dismiss enlightenment as a fantasy? Of course, opinions vary within our community, and […]
 
Adam Eurich returns to speak with us about the progress of his documentary film exploring American Buddhism, Seeking Heartwood. Hi, everyone. Before we get started with today’s episode, I want to remind the listeners that we’ve started a new podcast which may also interest you. It’s called Present Moment: Mindfulness Practice and Science, […]
 
Candace Gorham joins us to speak about her new book, The Ebony Exodus Project: Why Some Black Women Are Walking out on Religion — and Others Should Too. There’s something I’m concerned about in our contemporary Western sanghas, and that’s a lack of diversity, particularly ethnic diversity. Why is that? Isn’t the practice […]
 
Sir Lloyd Geering joins us to speak about trailblazing the secular path with secular Christianity in 1967. Hi, everyone. Before we get started with today’s episode, I want to remind the listeners that we’ve started a new podcast which may also interest you. It’s called Present Moment: Mindfulness Practice and Science, and […]

Sarah Barker joins us again, this time with her husband the intrepid Bruce Barker, to speak about their latest project about secularism in Los Angeles, You Are Here TV. Secularism is still in its infancy here in the U.S., at least as far as mainstream culture is concerned with using that name. Of course we’re […]
 
Terry Bean Terry Bean joins us to speak about Little Rock Secular Buddhists, an in-person group in the heart of Arkansas. The term “Secular Buddhism” was virtually unknown a few years ago. But things are changing, as those of us who do identify as Buddhist, but not quite in the traditional sense, find one another. […]
Today we speak with Toni Bernhard about her new book How to Wake Up: A Buddhist-Inspired Guide to Navigating Joy and Sorrow. Life is made of a wide variety of experiences. Some encourage and inspire, energize and lighten us, while we may find other experiences discouraging, or depressing. Our practice is getting to […]
Sweeping Zen founder Adam Tebbe joins us to speak about his new documentary film project, “Zen in America”. The Zen tradition has been in the United States for quite a while now on the scale of… well, Buddhism in America, at least, and as such has well established roots. Founders have recognized dharma […]
 
Myoan Grace Schireson joins us to speak about the distinguishing characteristics of providing guidance in meditation, and how to avoid becoming a student’s therapist. One of the many challenges a meditation teacher can face, is that sometimes our role as teachers becomes tangled with providing therapy. It’s a very common occurrence, but […]
 
Sarah Barker, Amy Boyle, and Ian Dodd join us to speak about bringing a secular Sunday Assembly to the City of Angels. Why do we congregate? Why is it we seem to have this human interest to come together in groups? It’s more than just loneliness, of course. There’s an affirmation of belonging, of identity, […]
 
Meditation teacher and author Jason Siff returns to speak with us about teaching meditation. Many of us have an ongoing meditation practice, but a few have taken on the challenge of teaching. What does that mean, and how might it impact your own practice as you find yourself in a role with different […]

David Loy and Ron Purser join us to discuss some Buddhist responses to popular mindfulness programs. What does mindfulness mean to you? Is it a one-eighth slice of a delicious dhamma pie, or is it the full understanding and practice of panna, sila, and samatha? However we may feel about it, mindfulness is becoming mainstream […]
 
Matthew Bortolin Author and Zen Buddhist – Matthew Bortolin joins us to speak about his book, The Dharma of Star Wars. It’s safe to say that many of us live a very rich fantasy life. It may be personal ruminations, book, or movies. We identify with some characters, we admire other characters, or have an aversion […]
 
Shinzen Young, Vince Horn, and Mark Knickelbine join us to speak about the opportunities and challenges of creating Buddhist virtual community with digital technology. As Buddhism takes root in the relatively new soil of the Western mind and culture, like other traditions it is encountering modernity. If that wasn’t difficult enough, digital technology opens new […]
 
Gary Gach Gary Gach speaks with us today about sila, the pro-social behaviors of Buddhism — Right Speech, Right Action, Right Livelihood. Recent events around radical, violent activities from Buddhist monastics in Myanmar have stirred some controversy about the validity of Buddhist practice. It seems that Buddhism isn’t really what it’s all cracked up to […]
 
Bernat Font Bernat Font joins us to speak about the new Spanish language secular Buddhism website, Budismo Secular. Hi, everyone. This podcast started several years ago at the encouragement of someone dear to me, who lives in Mexico. She suggested several very good ideas about topics and themes, and eventually The Secular Buddhist began. Since […]
 
Brad Warner Brad Warner joins us to speak about his new book just released this week, There Is No God And He Is Always With You. What do you think of when you hear the word “God”, with a capital G? If you’re from a Judeo-Christian background, particular images and ideas might come to mind. […]
 
Dinty Moore Author and teacher – Dinty Moore speaks with us about his new book, The Mindful Writer: Noble Truths of the Writing Life. Our practice can manifest in many ways, really in everything we do. But that is a decision, a choice we have, and sometimes we don’t take it, instead continuing on automatic pilot. […]

Zen teacher and artist Anita Feng joins us to speak about raku pottery in contemporary Buddhist art. Early Buddhist art was missing one particular figure: Buddha. That changed over time, as Buddhism reached new shores and cultures, as the teaching itself has found new forms of expression. We see a growth of artistic […]
 
Danny Ford joins us to speak about how his own mindfulness practice has helped guide his therapy practice. Buddhism teaches one thing: suffering and the extinguishing of it. Contemporary mental health professionals encounter the suffering of their patients on a daily basis, and just as we see in the Dhammapada, many of the […]
 
Bernd Kaponig and Cristina Pecchia, two of the four founders of the new German language Secular Buddhism website, join us to speak about their work with communicating Secular Buddhism to the German speaking world. As the concepts and practices of secular Buddhism become more widely known, both for what they are and as […]
 
Jennifer Niedzielski joins us to talk about her work and joys with Mindful Moms Network. Hi, everyone, and happy Mothers’ Day. We’re going to talk about mindfulness and how it relates to motherhood, one of the most challenging, stressful, meaningful, and rewarding efforts anyone can do. For all the mothers out there who […]
 
Bhikkhu Sujato joins us to speak about the ordination of women in the Theravada tradition, and his work with canonical veracity in The Authenticity Project. How do we know for sure what Gotama said? We probably can’t, and we can further muddy the waters with unsupportable assertions about the perfection of the Pali […]
 
Author and teacher David Webster joins us to speak about his book, Dispirited: How Contemporary Spirituality Makes Us Stupid, Selfish and Unhappy. What happens when we have the ability to pick and choose components from various religious traditions, and try to integrate them into our practice? This cafeteria spirituality as it’s sometimes called, […]
 
Leigh Brasington joins us to speak about what the Pali canon suttas have to say about practicing the jhanas. In traditional Theravadin Buddhism, there’s this thing called the Eightfold Path. It is the process by which we abandon the fetters, those pesky things that lead us to regular encounters with dissatisfaction in life. […]